Ας έχουμε τον νου μας!

 Καλησπέρα σας

Από τη σελίδα του καθηγητή σεισμολογίας κ. Ακη Τσελέντη https://www.facebook.com/Prof.Akis.Tselentis/?locale=el_GR

είναι το απόσπασμα αυτής της κοινοποίησης σχετικά με τις ιχθυοκαλλιέργειες.

Ας έχουμε τον νου μας!

Φιλικά το ΔΣ

=====================================

<<Αφορμή για αυτή την ανάρτηση μου αποτελεί το γεγονός ότι πριν λίγο καιρό αγόρασα στο supermarket μια συσκευασία με δυο «πανέμορφες» τσιπούρες. Όλοι γνωρίζετε την αγάπη μου για το ψάρι.

Όταν ήλθε η ώρα να τις ετοιμάσω με έκπληξη διαπίστωσα ότι είχαν κάτασπρα βράγχια. Φυσικά τις πέταξα στα γατιά του Θησείου και άρχισα να ψάχνω στο διαδίκτυο. Η συνέχεια στις επόμενες παραγράφους.

«Πριν από μερικούς μήνες κυκλοφόρησαν οι καταγγελίες ενός ιχθυολόγου στο Μεσολόγγι για τη χρήση τεράστιων ποσοτήτων φορμόλης σε ιχθυοκαλλιέργειες. Η δικαιοσύνη προτίμησε να κυνηγήσει τον ίδιο, αντί να ασχοληθεί με τη διερεύνηση όσων κατήγγειλε. Σήμερα, ο Πρύτανης και διευθυντής του τμήματος Χημείας του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων, εξηγεί πως τα ψάρια που τρώμε, έχουν πάρει πολλά φάρμακα στη ζωή τους. Ανάμεσα σε άλλα, ο οργανισμός τους έχει ποτιστεί με αναλγητικά, αντιβιοτικά και ψυχιατρικά φάρμακα!»

Σύμφωνα με τα αποτελέσματα έρευνας σε περιοχές του Ιονίου με έντονη παρουσία ιχθυοκαλλιεργειών, που παρουσίασε ο καθηγητής Τ. Αλμπάνης, τα ψάρια που φτάνουν στο τραπέζι μας, έχουν καταναλώσει μεγάλες ποσότητες, όχι μόνο ανθρώπινων φαρμάκων, αλλά και φυτοφαρμάκων και άλλων επικίνδυνων χημικών ουσιών.

Ανάμεσα σε άλλα, εντοπίστηκαν χημικές ουσίες (φυτοφάρμακα) σε ποσοστό 67% των δειγμάτων της έρευνας. Επιπλέον, στην ευαίσθητη οικολογικά περιοχή των εκβολών του Λούρου και του ‘Αραχθου, εντοπίστηκαν σε υψηλές συγκεντρώσεις ψυχιατρικά φάρμακα, ενώ σε αρκετές περιοχές μαζί με τα παραπάνω, εντοπίστηκε η παρουσία αντιβιοτικών, αναλγητικών, κ.α.

Ο καθηγητής εξήγησε επίσης, ότι περίπου το 85% των οργανικών ενώσεων που παράγονται τεχνητά και αποτελούν δυνητικούς ρυπαντές για το νερό και τα υδρόβια οικοσυστήματα, καταλήγουν στους ωκεανούς. Ανάμεσά τους, οι 1.000 νέες χημικές ενώσεις που παράγονται κάθε χρόνο.

Έτσι, τα ψάρια δεν καταναλώνουν μόνο τα φάρμακα που χρησιμοποιούνται στις ιχθυοκαλλιέργειες για να τα κρατήσουν «υγιή» (να τα προστατέψουν δηλαδή από κάποιες ασθένειες, επιβαρύνοντάς τα την ίδια ώρα με επικίνδυνες χημικές ουσίες) αλλά και αυτά που καταλήγουν στη θάλασσα ως φαρμακευτικά απόβλητα.

Για τα ελληνικά δεδομένα, η έρευνα που παρουσίασε ο Πρύτανης του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων, μπορεί να θεωρηθεί κάτι νέο σε σχέση με όσα ξέραμε ως σήμερα. Ωστόσο, τα τελευταία χρόνια, οι επιπτώσεις της ρύπανσης από φαρμακευτικά απόβλητα, έχουν αρχίσει να γίνονται αντικείμενο μελετών σε διάφορες περιοχές του κόσμου, με αποτελέσματα που μπορούν να θεωρηθούν τουλάχιστον ανησυχητικά.

Πριν από μερικούς μήνες, άρθρο της εφημερίδας Guardian παρουσίασε μελέτες γύρω από τις επιπτώσεις της φαρμακευτικής ρύπανσης στους ωκεανούς, τα ποτάμια, τους υδρόβιους οργανισμούς και τελικά την ίδια την τροφική αλυσίδα. Τα αποτελέσματα των ερευνών ήταν αρκετά παρόμοια με όσα παρουσίασε ο Πρύτανης του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων.

Αντιβιοτικά, αναλγητικά, ψυχιατρικά φάρμακα, αλλά και τεράστιες ποσότητες μιας αντιφλεγμονώδους ουσίας, της δικλοφαινάκης, που ενοχοποιείται για την αύξηση καρδιακών και εγκεφαλικών επεισοδίων. Σε κάποιες περιπτώσεις, τα φαρμακευτικά απόβλητα (στα οποία περιέχονται ορμόνες) θεωρούνται υπεύθυνα για τη μαζική αλλαγή φύλου σε συγκεκριμένα είδη ψαριών.>>